MIJZELF

Tot rust komen

Maandags plan ik niks. Dit begin van de week, komt de drukte van het weekend in mijn huis en mijn hoofd, tot rust. Ik heb gemerkt door de jaren heen, dat ik na een paar drukke dagen, tot mezelf moet komen.Weekends is vaak gezellig druk, omdat iedereen thuis is, er komt visite, we gaan op pad of er moeten klussen gedaan worden. Zondagavond ben ik bekaf.

CollageMaker_20170527_194538043

Mijn frustratie

Eerder had ik veel moeite met mijzelf. Ik keek naar andere vrouwen en begreep niet wat er mis met mij was. Mijn vriendinnen werken, na het werk spreken ze af om te borrelen, ze gaan naar de sportschool, hebben net als ik een gezin en de weekenden zijn ze volgeboekt. Bijvoorbeeld mijn vriendin Maureen kan gezellig lunchen met mij (na een bezoek aan de sportschool en Albert Hein), terwijl ze straks de slaapdienst in moet. Voor mij echt onhaalbaar. Hoe kan het, dat ik dat niet kan? Ik liep ook tegen onbegrip aan. Huh, hoezo werk je niet?! (lees ook de gelukkige huisvrouw) Mensen adviseerden dat ik juist toch dingen moest gaan doen om het te doorbreken. Of ze zeiden ‘ik heb het ook retedruk met van alles hoor‘ (in andere woorden niet zo aanstellen) Ik voelde me minderwaardig.

Mijn poging 

Ik probeerde het advies op te volgen en op zoek te gaan naar een vaste baan en van alles te ondernemen.(lekker gezellig doen) Ik kreeg de banen wel, maar kon het na een tijd niet aan. Dan kon ik de nacht, voordat de werkdag begon nauwelijks slapen of werd zelfs depri. Gemaakte afspraken moest ik afzeggen, wat me ook weer een rotgevoel gaf. Ten eerste omdat ik de mensen teleurstelde dat de afspraak (weer) niet doorging en moest uitleggen waarom niet. Schaamde me erom. Dus probeerde ik toch het na te komen. Een burn-out was het gevolg. Toen kon ik niets meer. Dat gaf mij nog meer een gevoel van minderwaardigheid.

Mijn oplossing

Met therapie, God zoeken, rust ben ik eroverheen gekomen na maanden. Ik heb mezelf leren accepteren Ik plan afspraken bewust om de dag, mits het echt niet anders kan. Heb ik volle drukke week, dan plan ik de week erop bijna niks. Ik zeg vaker ‘nee‘. Werken als zelfstandige gaat prima, want ik kan mijn eigen agenda inplannen. Dit boek was een eye-opener voor mij. Aanrader!

Hooggevoeligheid Als Kracht
Annemarie Pfeifer

 

Mijn consequentie

Wat gebeurt er als ik toch teveel hooi op mijn vork heb genomen? Ik ga me dan erg onrustig voelen. Ik kan zomaar huilen, ik slaap slecht, ik zie overal tegenop, ik ga me terugtrekken en krijg snel migraine aanvallen. Ook kan ik uitvallen tegen mensen om me heen. Dat is meer omdat ik dan niet de ruimte krijg die ik nodig heb. Best zielig voor mijn man soms. Hij werkt vaak thuis, maar soms valt dat net op een dag dat ik tot mijzelf moet komen. (sorry schat)

Mijn conclusie

Nu ik het zo opschrijf, weet ik zeker dat het door mijn  H(igh)S(sensitive)P(personality) komt. Maar goed, iedereen heeft wel iets en de kunst is dat je jezelf accepteert. Dat je anders bent, dan de algemene maatschappelijke norm. Dat dat niet erg is. Dat je talenten ergens anders liggen. Dat je weet wat voor jou werkt. Dat je tegen jezelf kan zeggen Hey mama you’re  doing just fine!

Goh.. wat bloggen je wel niet voor inzichten geeft;

cropped-cropped-Collage-2017-03-19-21_11_45-1.jpg

 

Please follow and like us:
error0
fb-share-icon0
Tweet 20

4 Reacties

  1. Wendy zegt:

    Shannon, dank je wel voor je openheid. Ik herken het, het minderwaardig voelen, de onzekerheid, het veroordelen door anderen. Ik zit nog steeds in de herstelperiode, terwijl mijn diepste burn-out misschien wel 2 jaar geleden is. Ik leer ook steeds meer ruimte voor mijzelf in te passen, maar heb dan weer schuldgevoelens richting vrienden. Het afgelopen jaar werd mijn tijd opgeslokt door familie omstandigheden. Werken aan mijzelf zat er niet bij. Sociale contacten evenmin. Nu het weer rustiger is heb ik aan mijn werk en gezin mijn handen vol. Hoe graag ik ook vaker wil afspreken met vriendinnen, het lukt gewoon niet. De buitenschoolse activiteiten van de kids gaat ook veel tijd in zitten en ben dan ook s avonds gewoon te moe.
    Ik worstel hier erg mee. Maar tegenwoordig accepteer ik het van mijzelf; ik ben uitgeblust. Mijn echte vriendinnen weten dit en accepteren dit. De rest (mee doen met uitjes op school oid) jammer dan. Ik geloof dat ik net zo belangrijk ben als ieder ander en ik ben geen robot.
    ANYWAY, ik vind jou een geweldig, krachtig, lief mens. Ik lees je blogs graag, vooral doorgaan!

  2. Diane zegt:

    Knuf shannon!!

  3. Diane v Tongeren zegt:

    Mooi verwoord Shannon! En o zo herkenbaar.

  4. José zegt:

    Wat mooi en eerlijk geschreven, ik vind dat zo knap van jou!!
    Zo doe ik niet aan multitasken ( ik kan het ook niet), dat geeft mij stress.
    Bedankt voor het delen.
    Groetjes José

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *