UITERLIJK

Pashokjes frustratie

Jarenlang vond ik ‘shoppen’ een leuke bezigheid. Hoe leuk was het om een weekendje weg te combineren met een leuke winkelstad? Wanneer ik een leuk item zag hangen in een hippe boetiek, kon ik zo naar de kassa lopen, zonder te passen. Ik wist precies hoe het mij zou staan.

Tegenwoordig is het zoeken naar de juiste kleding een frustrerende bezigheid. Het geeft geen geluksgevoel meer, maar teleurstelling en veel geduld. Het ontbreken van een taille zorgt ervoor dat veel kleding heel anders valt dan op de pop in de etalage. Omdat ik veel van mijn kleding niet meer goed pas, ben ik toch maar op zoek gegaan naar lentekleren. Daar stond ik in mijn favoriete winkel…

Met een stapel items in meerdere maten (voor de zekerheid) zoek ik naar de paskamers. Op een andere etage, helemaal aan de andere kant van de winkel, mag ik aansluiten in de rij van 9 personen die ook dolgraag willen passen. ‘Hoeveel items heeft u mevrouw?” vraagt een jong grietje met nogal haast.’Euhh..even tellen, 6 geloof ik’ Ik krijg een label met 6 erop en mag doorlopen.

Ik settel mij in een pashokje, die naar vieze sokken ruikt. Het gordijn met ringen schuif ik dicht, maar dit sluit niet goed aan. Er blijft een soort gluurspleet aan de zijkant open staan. Ah jakkes. Ik doe mijn kleren zo snel mogelijk uit en pas een geweldige jurk. Het was liefde op het eerste gezicht. Blijkbaar alleen van mijn kant , want maat M deed mijn lichaam niet goed. Maat L dan? Ook niet, mijn hart was gebroken.

Uitdoen, gelijk uitdoen. Daar stond ik in het TL-licht voor de levensgrote spiegels in de paskamer. Alles uitvergroot, elke rol, elk putje werd geaccentueerd. Mijn humeur kelderde naar 0. Nieuwe kansen met het volgende item. Ik nam me voor om in de spiegel te kijken buiten de pashokjes. Hier kan je je rustig van afstandje bekijken en is het licht wat genuanceerder. Ik wrong me in deze jurk, wat een hitte-aanval triggerde. Bezweet, met verwilderd kapsel stapte ik mijn pashokje uit naar de spiegel.

Lekker druk voor de spiegel natuurlijk. Echtgenoten die op de velourse krukjes zitten te wachten en vrouwen die de items ronddraaiend zichzelf in hun outfit keurden. Ik was er ook een van: ronddraaiend in mijn iets te strakke jurk. Zag er in mijn hoofd heel anders uit. Opeens staat er een lange, slanke, jonge vrouw naast mij met precies dezelfde jurk. Ook ronddraaiend en keurend. Maar haar jurk danste zwierend rond, zoals het ook de bedoeling was. Ik keer me om en loop hangende pootjes terug naar mijn pashokje, die naast vieze sokken inmiddels ook naar okselzweet ruikt.

Ik geef het op, doe mijn eigen kleding aan en geef de 6 items en het label terug, aan het haastige grietje die vriendelijk vraagt; ‘Oh paste het allemaal niet?’ Aan mijn gezicht, mijn geur, mijn kapsel wist ze het antwoord al.

Over een tijdje ga ik het weer proberen, met extra deo, schone sokken en nieuwe moed.

Please follow and like us:
error0
fb-share-icon0
Tweet 20

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *