Consuminderen MIJZELF

Hamsteren

Wat een rare tijd is het. Als ik wakker word in de ochtend besef ik mij elke keer dat het geen ‘normale’ dag is, maar een dag vol nadenken wat ik wel en niet kan doen. Gewoon even bij de buurvrouw een kop koffie drinken , is niet meer zo vanzelfsprekend. Ook gezellig bij Tuincentrum Borghuis een ontbijtje nuttigen met mijn familie of zondags naar de kerk gaan kan niet meer. Maar ook boodschappen doen, is een aparte bezigheid geworden.

Ik bestel mijn boodschappen elke week online. De bezorger komt dit netjes langsbrengen. Nu was er geen gaatje meer in de agenda, waarop besteld kon worden. Op naar de Jumbo dus.

Ik pakte een geel mandje, maar dacht direct ; wie heeft dit mandje hiervoor aangeraakt en hoe vaak maken ze deze dingen schoon?” Wanneer ik niet aan mijn gezicht zou zitten, dan ben ik wel safe tot thuiskomst. Een hele opgave om daar constant overna te denken. Niet aan mijn gezicht zitten,beetje jeuk? Maakt niet uit, niet krabben, niet aanzitten gewoon.

Om mij heen zag ik niemand met een mandje rondlopen, alleen met karren. Volle karren. Lekker doorlopen zoals altijd. Wat heb je nodig Shannon? Alleen geraspte kaas en wat vleesbeleg moest ik hebben. Gefocussed op wat ik in huis moest halen en gefocussed om niet aan mijn gezicht te zitten, liep ik door de winkel. Om mij heen zag ik lege schappen en klanten die best veel in hun kar legden, van wat er nog beschikbaar was. Ik probeerde koel te zijn. Het coronavirus en het gebrek aan bepaalde voedingsmiddelen in de schappen zouden mij niet gek maken. Ik ben niet zo hysterisch hoor. Gewoon relax toch? Naast mij hoorde ik een stel zeggen : ‘zullen wij dan maar deze laatste 3 doosjes sausmix meenemen?’

Dat triggerde mij. Ik werd toch een beetje onrustig en er ontstond in mij lichtelijke paniek. Straks is alles op, straks is er niks meer op voorraad, straks heb ik geen saus meer!! Mijn stressniveau voelde ik oplopen. Mijn focus was nu georienteerd van geraspte kaas en vleesbeleg naar…gewoon vanalles. HAMSTEREN dus. Wat baalde ik dat ik niet een karretje had gepakt zeg.

Met een mand vol met vanalles (geen wcpapier helaas),bovenop mijn vleesbeleg en geraspte kaas, stond ik in de rij voor de kassa. De 1,5 m afstand tussen personen moet gehandhaafd worden natuurlijk, ik stond netjes achter de streep op de vloer. De rij leek nu nog langer zeg. Daarom alleen al is online bestellen een uitkomst. Een lichtpuntje tijdens dit avontuur: ik was vierde in de rij. Dat betekent gratis boodschappen. Weer baalde ik dat ik geen kar had. Ik telde toch even goed of ik echt vierde was. Je wilt niet zomaar roepen “Ik ben vierde in de rij!’ en dan voor gek staan, als je toch verkeerd hebt geteld. Jaaa volgens mij ben ik..oh derde nu. Degene vooraan had inmiddels al afgerekend. Te lang geteld dus. Dan maar normaal betalen voor spullen die ik eigenlijk niet nodig zou hebben, behalve mijn geraspte kaas en vleesbeleg dan.

Please follow and like us:
error0
fb-share-icon0
Tweet 20

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *