Als je dochter wil werken in het buitenland

Ik vond het in Spanje heerlijk, maar nog heerlijker om weer thuis te zijn. In tegenstelling tot mijn dochter. Zij werd chagrijnig van het idee dat ze overmorgen naar huis moest, naar het saaie Nederland, naar haar saaie baan..Op de dag van vertrek, kwamen er bijna tranen en eenmaal thuis een klaagzang.

Ik wil terug naar Spanje! zei ze vastberaden. Ik liet het maar gaan, want ja het zal vast vakantie-heimwee zijn. (iets wat ik niet ken) Ik zag haar de dagen erna telefoontjes plegen, mailen en skypen. En daar kwam een mail voorbij met de eerste zin Gefeliciteerd met je baan! Mijn hart stond stil, mijn hoofd tolde. Ze mocht een cursus volgen en per september/oktober vliegen naar Tenerife voor een baan als (kinder)animator bij verschillende hotels. Het hele jaar is er werk, omdat het op de Canarische eilanden altijd warm is.

ik vind het nog een aardig eind weg…

Als ouders weet je dat je kinderen uiteindelijk uit huis gaan. Bijvoorbeeld wanneer ze gaan studeren of trouwen. Je werkt naar dat moment toe. Voor mij te weinig tijd om het te verwerken. Ik kon de eerste nachten niet slapen. Ik droomde alle nachtmerrie-scenario’s van ontvoering, verdwijning tot louche organisaties. Wat als ze ziek is, wie zorgt er voor haar? Wat als ze haar portemonnee kwijtraakt? Wat als ze heimwee krijgt? Wat als collega’s gemeen zijn? Dan ben ik er niet..

In mijn ogen is nog steeds dit schatje..kan je toch nooit echt loslaten?

Loslaten. Cliché en super irritant als mensen dat tegen mij zeggen. Goedbedoeld, maar het is niet hun meisje, die pasgeleden nog met Ariël speelde, en nu over de grens gaat voor een aantal maanden (ook met kerst) . Ja het is wel de waarheid: ik moet het ook loslaten. Het enig wat ik kan is alles goed met haar regelen, wat mij nog enige controle geeft.

Ik begrijp, dat een jonge meid van 18, zonder verantwoordelijkheid van een relatie of vastigheid de wereld wil ontdekken. Groot gelijk!

vorig jaar Spanje, toen ze ook al met het idee liep.

Ik moet er niet aandenken om haar uit te zwaaien straks op Schiphol. Ik ben dan de enige vrouw in huis. Geen gezellige lunch bij ons tuincentrum, shoppen samen, vrouwenseries kijken. Nu ik erover blog, wordt ik er emotioneel van. Ik mis haar nu al..

Jullie horen hoe het verder gaat. Hopelijk zeggen jullie niet loslaten tegen mij, want daar ben ik mij zeer van bewust. Hopelijk zeggen jullie, komt goed met haar en met jou.

 

XXX Salome en Shannon

 

 

 

 

 

error0
fb-share-icon0
Tweet 20

5 Reacties

  1. Her is heel moeilijk om je kinderen te moeten los laten vooral als zo zover weg gaan. Je kan niet even kijken of alles wel goed gaat. Vond het zelf ook moeilijk toen mijn kinderen de deur uit gingen en die bleven in de buurt. Ik wil tegen jou en Ger Jan zeggen heel veel sterkte maar heb vertrouwen.

    1. Shannon zegt:

      Dankjewel Truus.Ja zij wil het graag dus gun ik het haar..maar ja had liever gehad dat het om de hoek zou zijn.

  2. viola de vries zegt:

    heel moeilijk hoor voor jullie zou precies hetzelfde hebben hoor… ik hoop dat ze het erg naar haar zin krijgt succes salo!!

  3. Patricia zegt:

    Ooohhhh Weet hoe jij jou voelt hoor Shannon, van de week is de laatste dochter uit huis gegaan.
    Nu alleen nog met Tyrese is niet leuk en het zal ook nooit wennen hoor dat gemis.
    Snap dus heel goed hoe jij jou voelt als je een keer wilt kletsen koffie of thee staat klaar

  4. Tineke zegt:

    Herkenbaar hoor Shannon! Het gaat allemaal veel te snel. Demi is deze week aan de opleiding toerisme begonnen. Ze wil een paar maanden in het buitenland stage lopen, net als Salome denk ik in Spanje. En ik ben al van slag als ze met vriendinnen een weekje naar Spanje gaat.
    Maar het is goed dat ze dit doen. Super dat ze het zelfvertrouwen hebben om hun eigen weg te gaan! Wij moeten vertrouwen hebben dat het goed gaat. Je hebt het niet zelf in de hand, ook niet als ze bij je in de buurt zijn. En gelukkig heb je tegenwoordig app, Skype, videobellen enz.
    Het komt vast allemaal goed en onze kinderen krijgen een prachtige tijd! Ik ben trots op onze meiden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *